Culture & Curious Habits / Poetry

Sinterklaas in de storm

One of my favorite festivities in the Netherlands is Sint Nicolaas day. Waiting for him and Piets by the river dock and walking with the parade is so much fun.
I hope next year I will be there to celebrate this day.

Meanwhile, I would like to share this poem with you. Another one from Annie Schmidt ( I learn so much from her šŸ˜‰ )

 

 

Image taken from trotsemoeder.nl

by Annie M.G. Schmidt

O, wat er toch nu weer gebeurd is, zeg!
Bij Monnikendam op de grote weg,
daar zijn we toch zo van geschrokken!
Daar reed Sinterklaas op zijn dooie gemak, hij was net met Piet en de roe in de zak
uit Monnikendam vertrokken.

‘t Ging allemal goed, ‘t was een kalme rit
en Sint dacht juist aan Pietertje Smit,
die jongen die altijd zo lui is.
En toen ging het waaien, dat was me een wind!
Nou ja, zei de Sint. Och kom, zei de Sint
ik denk dat het even een bui is.

Het paard van Sint Nicolaas zette zich schrap, ‘t ging tegen de wind in, zo stap voor stap
en Piet zei: Boe, wat een weertje.
Toen kwam er een windvlaag, zo verselijk wild,
de Sint werd gewoon van zijn paard af getild,
hij vloog door de lucht als een veertje.

Nu stond er daar (gelukkig maar, zeg!)
een telefoonpaal in de weg,
het was een hele hoge.
Maar als die paal er eens niet was geweest,
dan hadden we nu geen Sint-Nicolaasfeest, dan was hij weggevlogen!

Nu zat hij dus tegen die paal gedrukt,
die goeie Sint, van zijn paard af gerukt, het leek of hij daar bleef kleven.
Een eindje verder zat Zwarte Piet
en kijk eens, zijn dat de cadeautjes niet,
die daar door het luchtruim zweven?

Had Sint niets gebroken, geen arm of been?
Gelukkig niet, hoor, allen, allen,
de schrik had hij wel te pakken.
Zijn bril was hij kwijt, da’s waar, zijn bril,
maar de wind ging liggen, het werd bladstil
en de Sint liet zich langzaam zakken.

Een meteen, toen hij daar weer die paal uit kwam,
toen stond daar een jongen uit Monnikendam,
die heeft Sinterklaas afgeschuierd.
Hij hielp Zwarte Piet met zijn muts en zijn jas, en weet je wel, wie dat jongetje was?
Pieter Smit, die altijd zo luiert.

Dat liep goed af, zei Sinterklaas, allen mijn bril is weg, helaas,
maar verder is alles in orde.
Een jij bent een flinke jongen, jij,
jij, Pietertje Smit, je krigt van mij
de Telefoonpaal-orde.

Ja, Sinterklaas, zei Pieter bedeesd,
en sindsdien is hij nooit meer lui geweest.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s